كراك

معنی كراك

كراك

(اسم) پرندهاى است كبود و سفيد و دمدراز كه بر لب آب نشيند و دم خود را بجنباند. صعوه. مرغ دمسجه. كراكا. دمجنبانك. كراس. ¦¦كَرَك. بودنه. پرندهاى است پر خط و خال، از تيهو كوچكتر كه به عربى سلوى و به تركى بلدرچين خوانند. كَرَّك. بلدرچين.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص2256)

كراك [ korāk ]

بالفتح،همان دمسيچۀ مرقوم كه بعربى صعوه گويند،فخرى گويد: بيت چنان انديشد او از دشمن خويش كه باز تيز چنگال از كراكا

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1113)

به فتح اول بر وزن هلاك نام پرنده‌اى است كبود و سفيد و دم دراز كه بر لب آبها نشيند و دم خود را بجنباند و آن را به عربى صعوه گويند و بعضى عكه را گفته‌اند و به اين معنى به ضم اول هم آمده است و بعضى گويند كرك است كه بودنه باشد و آن پرنده‌اى است پر خط و خال از تيهو كوچكتر كه به عربى سلوى و به تركى بلدرچين خوانند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص716)

براء مهمله و بروايتى براء معجمه فارسى مرغى است سياه و سفيد و چند خطافى و بر لب آب نشيند و دمى دراز[دارد]و آن را مى‌لرزاند و آن را«دم سنجك»نيز گويند. دقيقى گفت: بيت چنان انديشد او از دشمن خويش كه باز تيز چنگال از كراكا

(

صحاح الفرس

, ص185)

- [به راى مهمله. بوزن تراك] مرغ سفيد و كبود دم دراز كه بر لب آبها نشيند و دم جنباند و دم سيخك نيز گويند و شمس فخرى گويد كه او را بزبان اصفهانى عايشۀ لب جو و بعربى صعوه گويند. مثالش استاد دقيقى فرمايد: بيت چنان انديشد او از دشمن خويش كه باز تيز چنگال از كراكا و حكيم اسدى نيز گويد: بيت سراينده سار و چكاوك ز سرو چمان در چمنها كراك و تذرو

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1079)

[اسم‏][فارسی‏]كرك و بلدرچين كه بتازى سلوى گويند. ¦¦

[اسم‏][فارسی‏]پرنده‌اى كه آن را كراس نيز گويند.و عكه.

(

فرهنگ نفیسی

, ج4 , ص2777)

جانوريست سياه و سپيد دراز دم كه بر كرانۀ آب نشيند.حكيم دقيقى گفته است: چنان انديشد او از دشمن خويش#كه باز تيز چنگل از كراكا .

(

فرهنگ قواس

, ص59)